قالیچه کرمان با طرح سروی طاووسی

این قالیچه با طرح محرابی در اوایل قرن 14 ه.ق در کرمان بافته شده است.طرح متن، درخت سروی است که درونش با بته جقه هایی با حالت قهر و آشتی در هم گره خورده اند.اطراف این سرو مملو از شاخه ها و ساقه های پرگلی است که شاخه اصلی آن از پایین فرش تا انتها به سوی با لا رفته که این حرکت نشان دهنده عروج و صعود به سوی یک نهایت و مقصد واحد است.در پایین سرو  در دو طرف آن تصویر دو طاووس زیبا و بر فراز آن  دو پرنده کوچک شبیه به طوطی دیده می شود.در فرهنگ اساطیر ایرانی سرو این درخت همیشه سبز نشانی از جاودانگی و سعادت است و طاوس مظهر زیبایی، عفت و خودپسندی و نماد ناپایدار بودن زندگی است و این نشان می دهد که جهان مادی همچون چتر زیبایی که طاوس می سازد ناپایدار و گذراست.طوطی پرنده ای باهوش که می تواند چون آدمیان تکلم کند و با استعداد و زکاوت خویش از قفس رهایی یابد. در فرهنگ ایرانی از این پرنده به عنوان نماد معرفت نیز نام برده اند.این قالیچه دارای دو حاشیه کوچک و بزرگ می باشد که حاشیه بزرگ آن با طرح بته جقه و بصورت واگیره تکرار شده است.طرح بته جقه آن نقشی سرو مانند است که نشان خاص ایرانی و ایرانیان و حکایت کننده راستی و تواضع بوده که بر شال های ترمه و قلمکاریهای اصفهان بسیار دیده می شود.

منبع: موزه آستان قدس رضوی